Le „GORFOU” – „PINGWIN” – mały jacht żaglowy z francuskiej stoczni „Patric Balta” – budowa modelu cz. 2.

Jako materiał podstawowy do budowy kadłuba, pokładu i nadbudówki  przewidziano laminat epoksydowo szklany. W wersji podstawowej przewidziano drewniane maszt, bom i gafel. Do wykończenia jachtu zaproponowano użycie elementów wykonanych z mahoniu.   Wizualnie jednostka jest stylizowana na lata trzydzieste  XX wieku. Na etapie projektu powstały dwie wersje wielkości nadbudówki : dłuższa i krótsza.  W modelu który opisuję została wykonana krótsza nadbudówka ponieważ przy takim rozwiązaniu stopa masztu jest posadowiona na pokładzie przed nadbudówką. W przypadku dłuższej nadbudówki maszt stoi na przedniej części deku nadbudówki. Przy budowie modelu postawienie masztu na pokładzie przed nadbudówką pozwala na wykonanie zdejmowanego deku nadbudówki jako jedną część.

W drugim przypadku trzeba po pierwsze zastosować dłuższy pilers i podzielić dek nadbudówki na część nieruchomą – przednią  i ruchomą – tylną. Na przedniej, nieruchomej będzie postawiony maszt

a tylna część to będzie otwór rewizyjny  modelu.

To rozwiązanie jest bardziej kłopotliwe zarówno w wykonaniu jak i w eksploatacji, a wizualnie musimy się liczyć z tym, że poprzeczna linia podziału deku nadbudówki będzie zawsze widoczna.

Wersje laminatowe z wykończeniem drewnianym zostały zaprojektowane jako podstawowe, ale projektant przewidział również wykonanie jachtów w wersjach cało laminatowych z wykorzystaniem aluminiowych profili na maszt, bom i gafel. Na stronie stoczni są pokazane dwa fotograficzne reportaże z budowy takich dwóch całkowicie laminatowych jachtów.

Ponieważ jacht jest zaprojektowany w charakterze retro to i w takim charakterze postanowiłem zbudować model. Kadłub i pokład całkowicie laminatowy, nadbudówka została zrobiona częściowo

z laminatu, płyty spienionego PCV i deseczek drewna sapeli. [ Sapeli to rodzaj drewna egzotycznego

z rodziny mahoniowatych ]. Maszt, bom i gafel z klejonej sosny, sztag i wanty ze stalówki 0.8 mm plus mosiężne ściągacze.

Bukszpryt i rumpel steru klejone z sapeli i jesionu. Ster z PCV , jarzmo steru z sapeli i blachy duralowej. Miecz z duralu,  balast ołowiany. Okucia , pół kluzy i knagi z polerowanego mosiądzu. Drewno lakierowane jachtowym lakierem poliuretanowym a reszta modelu lakierem akrylowym.

Żagle wykonane z dakronu. Grot mocowany do masztu za pomocą segarsów  wykonanych z forniru jesionowego i marlowany do gafla linką.  Do sterowania użyłem klasycznego standardowego serwa do napędu steru i graupnerowskiej windy [ pięć obrotów szpuli ] do żagli. Ponieważ w modelu występuje mała genua to postanowiłem zastosować w modelu opisywany wcześniej przeze mnie na tej stronie hamulec szota grota.

Ponieważ oryginał jest typowym przedstawicielem małych jachtów turystycznych przewidziano dosyć duży otwarty kokpit dla załogi. Kokpit posiada trzy bakisty, dwie boczne i jedną umieszczoną

centralnie na osi jachtu na rufie. Postanowiłem ten fakt wykorzystać w budowie modelu.  Zrobiłem wszystkie bakisty otwierane.  Powstałe w ten sposób otwory służą jako otwory rewizyjne do napędu steru , windy i kontroli linki sterującej żaglami. Jako elementy mocujące klapy bakist na swoich miejscach zastosowałem magnesy neodymowe.

Pawęż jachtu jest pochylona lekko do tyłu co powoduje, że płetwa sterowa jest lekko wsunięta pod dno jachtu. Dodatkowo płetwa jest trochę podcięta od strony przedniej swojej krawędzi tak aby weszła pod kadłub głębiej w kierunku dziobu. Pochylona do tyłu pawęż i wsunięta pod dno płetwa sterowa nasunęła mi myśl, aby  umieszczony na pawęży ster przeciąć na linii wodnej. To znaczy aby przeciąć płetwę sterową tuż pod jarzmem bo jarzmo steru kończy się dokładnie na poziomie wody. Jarzmo steru z rumplem i górną częścią [ wystającą nad wodę ] płetwy sterowej będą w modelu nieruchome, a dolna część płetwy  z racji tej, że jest lekko  wsunięta pod dno pozwala na umieszczenie w tej części płetwy  klasycznej pionowej osi obrotu steru.

Przez to, że rufa lekko odchyla się do tyłu wewnątrz kadłuba w tym miejscu jest wystarczająca ilość miejsca na wklejenie klasycznej dławicy oraz umieszczenie orczyka i serwa. Dostęp do serwa i osi steru zapewnia tylna klapa bakisty.

Przy okazji informacja – w klasach NSS modele są oceniane do linii wodnej, dlatego płetwa sterowa została przecięta dokładnie na linii wodnej. Takie rozwiązanie nie powinno mieć wpływu na ocenę modelu.

Windę umieściłem w lewej bakiście. Linka sterująca żaglami biegnie w przypadku tego modelu  od bębna windy wokół kokpitu , następnie przechodzi przed pilers i na umieszczonej tam rolce zawraca do windy. Linka jest prowadzona przez trzy teflonowe rolki umiejscowione  blisko  kokpitu , dwie po jego zewnętrznej stronie, wewnątrz modelu pod pokładem i trzecia na pilersie. Zwrotna rolka która znajduje się na pilersie dodatkowo jest zawieszona na sprężynach które mają za zadanie kompensować wszelkie zmiany długości linki wynikające z nawijania się na bębnie windy warstw linki jedna na drugą lub zwiększonego naciągu linki z powodu pracy żagli albo ich gwałtownego wyluzowania. Dostęp do windy umożliwia klapa lewej bakisty.

Poprzez prawą bakistę można skontrolować drugą rolką zwrotną i umieścić pakiet akumulatorów wewnątrz modelu pod kokpitem.

Ponieważ kokpit w modelu jest dosyć duży  [ objętość około 0.8 litra ] postanowiłem wykonać go jako

samo odpływowy. Odpływ wody z kokpitu zapewnia mosiężna rurka o przekroju 4 mm wlaminowana w dno kokpitu i dno kadłuba.. Klapy bocznych bakist są wyposażone w gretingi do siedzenia dla załogi. Na dnie kokpitu również znajduje się greting. W obu przypadkach gretingi są wykonane

z drewnianych listew z drewna sapeli.

CDN. ….